VNF-Nijmegen naar de Opaalkust in noord Frankrijk

Begin dit jaar borrelden er plannen op, zeker na het geslaagde weekend in de Hoge Venen, om eens naar de Opaalkust te gaan met onze vereniging. De Opaalkust, zeg je ? Tja, zo wordt deze kuststrook in noord Frankrijk bij Calais en Duinkerken nu eenmaal genoemd. Wikipedia vermeldt over de Côte d’Opale – want zo heet het op z’n frans – dat de schilder Édouard Lévêque de naam eraan gegeven heeft vanwege de edelsteen opaal. Het is in ieder geval een mooi stukje Frankrijk.

Plannen werden gemaakt en uitgewerkt en geïnteresseerden hadden zich al aangemeld. Ronald was er al eerder geweest en had bekeken wanneer het laagtij zou zijn bij zonsopkomst en -ondergang. Samen met Ronald en Marion wat potentiële foto plekken uitgezocht en als uitvalsbasis Ambleteuse gekozen. 

Vrijdag

Met 5 auto’s en 13 deelnemers zijn we vrijdagochtend eind september vertrokken naar de franse kust. Gelukkig konden we wat eerder in de huisjes en dus alle bagage vast droppen. Het strand bij Ambleteuse wordt verkend en de wind begint al stevig aan te wakkeren.

Fort Vauban – Ambleteuse

Er wordt storm voorspeld, maar dat mag de pret niet drukken. Na een uitgebreide soepmaaltijd gaan we naar het strand en is iedereen een plek aan het zoeken om de rotsen en de wilde zee te fotograferen. Met de harde wind is het echt niet makkelijk. Lange sluitertijden zijn lastig.

Het mooie avond licht verschijnt gelukkig net onder de wolken uit, het leek even helemaal dicht te trekken. Het waait echt heel erg hard en met de zoutdouche vanaf de zee heeft iedereen het op een gegeven moment wel gehad. Het machtige fort Vauban bij Ambleteuse staat er al vanaf de 17e eeuw en wordt ‘s avonds prachtig verlicht vanuit de aanwezig wolken. De huisjes langs de kust vormen ook een mooi decor in de avond.

Zaterdag

Zaterdagochtend gaan we naar het rotsachtige strand bij Cap Gris-Nez voor de zonsopgang en eventueel even kijken bij de mosselpalen in de zee. De vloed was al weer aan het opzetten, dus de palen werden snel minder zichtbaar.

Het is overigens behoorlijk oppassen met de flinke getijden in de zee daar. Bij Eb loop je over een breed zandstrand naar de palen en mosselbanken in de zee van Cap Gris-Nez, maar als de vloed snel komt opzetten kun je ineens niet meer over het strand en moet je over gladde rotsen klauteren. Geen aanrader 🙂

foto (c) Pauline van Marle

Even lekker lunchen bij onze huisjes. Ik ben zelf ‘s middags nog naar de mosselpalen geweest. Helaas wel in de stromende regende, maar ach met regenkleding en camerahoes was het best te doen. De zonsondergang in Ambleteuse bood mooie luchten en een spannend fort in het rode en daarna blauwe avondlicht. Volgens mij heeft iedereen zich nog wel kunnen vermaken. De foto hiernaast laat zien dat het af en toe best even spannend werd met de opkomende vloed, maar je moet er wat voor over hebben. Daarna gezellig naar het lokale restaurant Fort des Caps in Ambleteuse.

Zondag 

De weersvoorspelling voor de zondag was heel erg matig voor we vertrokken, maar veranderde naar behoorlijk goed tijdens het weekend. Wel alleen maar een kort moment rond zonsopgang. Kortom nog een keer naar de Cap Gris-Nez voor de palen, rotsen en structuren in het zand. Een aantal van de groep besloten in Ambleteuse te blijven en daar nog wat te fotograferen. Nadat iedereen nog wat had kunnen doen was het inpakken en weer naar huis. 

Ondanks de stormachtige wind en aardig wat regen een mooi weekend beleefd aan de noord-franse kust.

Fort Vauban

De mossel palen bij Cap Gris-Nez

 

 

 

 

 

 

This entry was posted in Nieuws, Praktijkdag.